Wie is Edwin Heus?

Ik ben Edwin en heb 27 jaar een vaste partner. In 2003 zijn we getrouwd en we hebben 2 honden.

Momenteel ben ik als zelfstandig ondernemer actief in het crisismanagement, om een organisatie weer op de rit te krijgen. Na een heftige periode met een reorganisatie die ze achter de rug hebben, komt de volgende er weer aan. Daar ben ik voor gevraagd om dit in goede banen te leiden. Parallel daaraan ben ik bezig om een bedrijf op te starten, dat heet HRMore en dat begint nu echt de goede kant op te gaan.

Een druk leven

En als je dan vraagt hoe mijn leven er nu uitziet? Dat bestaat op dit moment dus uit veel werken, veel tijdsinvestering en behoefte aan vakantie. We hebben al 2 jaar niet op vakantie kunnen gaan vanwege het opstarten van het bedrijf. Binnenkort moeten we daar toch echt tijd vrijmaken daarvoor: zon en warmte!

 

Wanneer ontdekte je dat je op mannen viel?

De vorige eeuw! Klinkt zo lekker ver weg hè? Oh god, ik was echt tien jaar oud ofzo, toen wist ik het al. Toen ik 11 jaar was, heb ik ontdekkend lopen flikflooien. Wel met iemand waarvan ik dacht “wat een leuke jongen”, en echt vanuit kinderlijke onschuld. Dat was voor mij een teken, ik vond jongetjes wel heel erg leuk.

Op een gegeven moment kom je in een soort ontdekkingsfase, van is het überhaupt wel zo? Ik ging om me heen kijken, wat is nou normaal in mijn omgeving? Daarbij beleef je jouw werkelijkheid. Bij mij was werkelijk waar helemaal niets gay aan mijn omgeving, dus ik had dat voorbeeld ook niet.

“Het gaat vanzelf weer over”

Gedachtes die letterlijk door mijn hoofd gingen waren van: “joh, gaat vanzelf weer over”, tot: “als je genoeg aan meisjes denkt, gaat het wel over” en “als je verkering met een meisje krijgt, gaat het wel over”.  Dat heeft best een tijdje geduurd: door mijn persoonlijke levensverhaal heb ik een stuk pubertijd moeten overslaan, waardoor ik die zoektocht nooit goed heb kunnen doen.

Verkering met een meisje

Maar ik kreeg op een gegeven moment wel verkering met een meisje. Ik was toen 16 jaar en werkte bij de C1000 in Amsterdam. Met haar heb ik gezoend en vandaaruit is verkering ontstaan. Toen ze een keer bleef slapen, moest zij wel op de logeerkamer van mijn moeder. Ik zei,: “ja, is prima”. Sterker nog, ik was zelfs een beetje opgelucht,

Op een gegeven moment gaat ’s nachts de deur open en komt mijn vriendinnetje binnenstappen. Zoals op die leeftijd een beetje “hoort”, wilde zij seks. En ik zat naar dat lichaam te kijken en kon er echt helemaal niks mee: ik snapte niet hoe het in elkaar zat. Op een bepaald moment werd ik ook misselijk, hoe lullig dat misschien ook klinkt. Daarna zijn we rap uit elkaar gegroeid.

Eerste vakantie alleen

Op mijn 17e mocht ik voor het eerst alleen met een heterovriendje met de bus op vakantie naar Benidorm (ik was toen nog niet officieel uit de kast). Uiteindelijk in Benidorm rondgebanjerd, flink gefeest, gezopen, gedanst, maar geen enkele keer seks gehad omdat ik daar ook gewoon echt niets mee kon. Wel naar de jongens gekeken, mijn ogen flink de kost gegeven, maar nooit seks.

Studietijd

Toen kwam het moment dat ik ging studeren, in het propedeuse jaar kwam ik iemand tegen, waar ik op dat moment helemaal hoteldebotel van was. Ik heb in Amsterdam gestudeerd, wat godzijdank toen al (1988) een ruimdenkende stad was. Ik was de enige Amsterdammer in de opleidingsgroep en verliefd op die jongen geworden. Hij was ook heel toegeeflijk, we liepen een beetje te flikflooien en iedereen dacht dat we een stelletje waren. Daar werd heel normaal over gedaan. Maar zoals voor mij mijn gevoelens duidelijk waren, was het dat voor hem nog helemaal niet, en hij heeft de deur toen ook dicht gedaan en gezegd “ik ben geen homo”. Ik had wat anders gevoeld.

 

Wanneer heb je het verteld?

Toen kwam het moment dat ik het mijn moeder ging vertellen. Dat was in diezelfde periode. Ik heb daar nachten wakker van gelegen, “Hoe ga ik het vertellen?” “Hoe gaat ze reageren?” Uiteindelijk heb ik gezegd: “mam, ik ben homo, en heb al een vriend” (die jongen waar ik het net over had).

Het eerste wat ze zei was: “god, wat jammer ik krijg geen kleinkinderen, maar ik heb het eigenlijk altijd al geweten”.  Dat was mijn belangrijkste coming-out in mijn beleving. Voor de rest is het meer een gegeven en speel ik overal open kaart. Geen geheim, als mensen ernaar vragen dan ben ik getrouwd met een man.

Acceptatie

Soms kom ik voor mijn werk ergens binnen waar gepest wordt op basis van homoseksualiteit, waar echt homo geroepen wordt tegen mensen. Ik vertel dan dat ik getrouwd ben met een man, dan wordt het even stil, maar dan is het ook gelijk geaccepteerd. Mensen omarmen dat ondanks dat ze roepen: “hé homo”.

Als je er open en eerlijk over communiceert en het zelf geen probleem vindt, dan kunnen andere mensen ervan vinden wat ze willen maar dan raakt het je niet. Je komt dat gepest dan ook niet meer tegen. Dus ik ben altijd blij dat ik er open en eerlijk over ben.

 

Wat voor tips wil je geven aan iemand die twijfelt aan zijn geaardheid?

Dit is een tip die veel breder gaat dan over homoseksualiteit, eentje die meer bij mijn levensstijl past. Wees altijd trouw aan jezelf, Wees altijd eerlijk naar jezelf. Angst is de oorzaak van ingesleten overlevingsmechanismen. Die angst laat vaak zien dat je van je hoofd dingen niet mag doen die je eigenlijk diep van binnen wel zou willen doen.

Doe wat je hart je ingeeft, in plaats wat je hoofd verbiedt. Hoe lang wil je ongelukkig blijven? Of kies je voor je eigen geluk? Wat die keuze ook mag zijn, dat is voor ieder individu verschillend. Luister naar je lijf en de signalen die je krijgt, want die helpen je om gelukkig te zijn en niet je ingesleten dogma’s vanuit je opvoeding of de maatschappij.

 

Meer verhalen en interviews lezen? Lees dan verder op de blogpagina