Wie is Mels Beijer?

Ik ben een vrolijk man, aardig en heel toegankelijk. Ook ben ik heel creatief, maar aan de andere kant heel kritisch, vooral op mezelf. Ik kan andere mensen goed enthousiasmeren.Interview Mels Beijer
Tijdens mijn jeugd was ik wel onzeker, dit kwam deels doordat ik op jongens viel, maar ik ben nooit gepest of vernederd.

Ik ben een horecamens en werk graag achter de bar. Misschien wil ik ook wel weer de zorg in, met verstandelijk gehandicapten werken. Zo ga ik waarschijnlijk een tijdje een toneelgroep voor verstandelijk gehandicapten begeleiden.

 

Wanneer ontdekte je dat je op mannen viel?

Ik wist het wel al heel vroeg. Toen ik een jaar of tien was, had ik wel zoiets had van “nou ik vind jongens toch ook wel heel erg leuk.” Dat kwam eigenlijk een beetje door Kinderen voor Kinderen, ik vond dat toen helemaal geweldig dat zingen en die aandacht! In die tijd deed ik mee met de playbackshow op de camping, Ook ging ik vroeg op dansles (stijldansen met mijn buurmeisje) toen ik 7 was, en daar ben ik mee gestopt toen ik 12/13 jaar was, want toen was het niet meer stoer. Gevoel voor show zat er al vroeg in!

 

Hoe ontdekte je dat je op mannen viel?

Op mijn 15e kreeg ik een vriendinnetje, dat heeft iets van 2 maandjes geduurd. Toen dacht ik echt, “nee is dit het?!” Ik vond het vreselijk!
Ik weet nog goed dat ik toen dacht: “jemig ze hebben in de Hitkrant echt gelogen, zo leuk is het allemaal niet.”
Het ging toen snel uit en op mijn 17e werd ik verliefd op een jongen. Daar heb ik niets mee gedaan, maar toen wist ik wel: “ik ben homo, klaar!”

 

Wanneer heb je het verteld?

Op mijn 18e ben ik gaan stappen in de gayscene, en dit heb ik eerst verteld aan de toneelgroep. Nadat ik gestopt was met dansen, ben ik lid geworden van een multiculturele toneelgroep. Die reageerden allemaal in de trant van: “hè hè, eindelijk!” Eigenlijk wisten ze het allemaal al.

Ik wist dat als ik het thuis zou vertellen, het helemaal geen probleem zou zijn. Mijn moeders broer is homo, mijn vaders nicht is lesbienne, dus ik ben er wel mee opgegroeid. Bij ons was het niet raar en geen verrassing. Mijn zus was helemaal blij, mijn moeder belde mijn oma op en toen zei ze: “nou, ma, we hadden gelijk hoor”. Dat was onderling allang besproken haha.

Ben je veel veranderd na je ontdekking?

Ik was heel verlegen en toen ik uit de kast kwam viel de druk in mijn hoofd weg. Ik werd een veel leuker mens; opener, gezellig en toegankelijker voor mezelf en anderen. Ik hoefde geen stoere jongen meer te zijn, want dat was ik gewoon niet.

Als ik nu een spin zie, ren ik zo de glazen pui eruit. Dan kon toen gewoon niet, dan moest ik stoer reageren. Ik kan wel veel meer mezelf zijn, maar niet te overdreven hoor want ik best een hekel aan “handtasnichten”.

Als ik op straat loop met mijn nichtje, dan zeggen mensen weleens “oh wat leuk, is dat uw dochtertje?” Tot ik ga praten, dan hebben ze zoiets van: “oh dat zou wel anders kunnen zijn.”

 

Zijn mensen zich anders gaan gedragen naar jou toe?

Ja, opener, mensen vonden het fijn dat ik het verteld had. Een beetje zoals een mooi sprookjesboek; ik had het verteld en het was goed.

Toen ik op mijn 19e solliciteerde voor een bijbaantje werd ik gelijk afgewezen. Die mevrouw wilde geen gedoe op de werkplek. Ik was te bleu om daar op die leeftijd iets van te zeggen. Ze zei echt letterlijk, “Daar heb ik helemaal niets mee, met zulke types.”

 

Wat voor tips wil je geven aan iemand die twijfelt aan zijn geaardheid?

Ga het voor jezelf testen:

Kijk je naar mannen of vrouwen?
Wie laat je voor op een zebrapad?
Kijk je naar de ober of serveerster als je in een restaurant zit?
Wat voor porno kijk je?
Heb je nog behoefte aan je eigen vrouw?
Blijf je bij je vrouw  uit medelijden?
Stel jezelf vragen, en praat er met iemand over.
Je hoeft niet altijd 100% homo te zijn, je kan natuurlijk ook biseksueel zijn.

Ga op onderzoek uit, je wordt er echt gelukkiger van!