Wie ben je?

Ik ben 22 jaar, homoseksueel en woon in een regio midden in de Bible Belt (Bijbelgordel), deze loopt van  Zeeland naar Overijssel. In deze strook wonen relatief veel gereformeerden. Momenteel woon ik op mezelf, en doe ik ontspanningsmassages en ben ik beauty consulent. Ook maak ik reportages voor de regionale zender over bijzondere mensen uit de regio.

Ik ben vrijgezel, en dat vind ik heerlijk. Het is wel zo dat ik op dit moment dat ik vanuit mijn geloof leef. Maar wel op een andere manier dan hoe ik er vroeger mee omging.

Ben je als kind religieus opgevoed?

Als kind religieus opgevoed

Op zich viel dat wel mee, want hier in de omgeving zijn veel mensen gelovig, christelijk en ook veel reformatorische kerken natuurlijk. Mijn ouders waren al van de hervormde kerk, dus dat was al minder streng. Toen ik een jaar of 6 was zijn ze naar een evangelische gemeente gegaan en dat is helemaal niet streng, heel vrij eigenlijk. Dus ik ben niet streng dogmatisch opgevoed. Wel heb ik op een reformatorische middelbare school gezeten, daar was wel een andere cultuur, maar ook daar heb ik wel een fijne tijd gehad.

 

Wanneer kwam bij jou het besef dat je homoseksueel bent?

Eigenlijk best laat hoor, dat was op mijn 17e dat er in mijn hoofd opkwam dat ik weleens homoseksueel zou kunnen zijn. Daar voor ging ik gewoon met meisjes, beetje rommelen en relaties. Maar ik merkte wel al dat ik als ik met een meisje wat had, ik nooit wilde zoenen. Dat vond ik vies en moest ik niets van hebben. Seksueel had ik daar ook geen behoefte aan meisjes, dat was meer voor status. Iedereen in je omgeving krijgt een vriendinnetje. Ik lette wel op dat iemand er goed uitzag en het leuk klikte. Maar op seksueel gebied waren er dan geen verlangens.

Ik merkte wel dat ik toen vrienden had waar ik heel erg naar toe trok, en daar uiteindelijk verliefd op was. Maar dat uitte zich niet echt als verliefdheid. Ik dacht dat gevoel een uiting was van een vriendschappelijke basis, eigenlijk was het gewoon verliefdheid, maar dat kwam toen gewoon niet in mij op dat dat kon. Toen ik 17 was toen kwam een vriend van mij uit de kast, die maakte het uit met zijn vriendin en die ging daarna met een jongen omdat hij homoseksueel was. Daardoor kwam ik bij mezelf tot de keuze, volgens mij is het bij mij ook zo. Dat gaf de doorslag voor mezelf.

 

Hoe heb je het verteld?

Eigenlijk heel relaxed, eerst de ene vriend, daarna een andere vriend. Zo verspreidde zich het als een soort olievlek. Mijn ouders kwamen er achter toen mijn vader een berichtje op mijn telefoon voorbij zag komen van een man. Dus die heb ik het niet zelf verteld, maar die reageerde heel nuchter. “Dat wisten we al zo lang, is geen verassing”.

Hoe waren de reacties vanuit de religieuze hoek?

Heel liefdevol en begripvol, God houd van je zoals hij jou heeft gemaakt, hoe je ook bent. Je hebt natuurlijk wel binnen christelijk Nederland verschillende visies over homoseksualiteit, maar dat heb overal, dat heeft niet tot concrete problemen geleid.

 

Hebben mensen in jouw omgeving daarvoor al vragen gesteld over je geaardheid?

Op de basisschool vroegen leeftijdsgenootjes het al. Als ik als kind verkleed naar school mocht, ging ik in een jurk.
Mijn moeder en familie wisten het ook al toen ik jong was. Dus de signalen zijn in mijn omgeving wel opgevangen en geuit.

 

Ben je veel veranderd na je ontdekking? En wat is er dan veranderd?

Het heeft veel dingen op zijn plek doen vallen, dat ik dacht van “oh, dus daarom reageerde ik toen zo”. En daarom had ik die gevoelens voor die vrienden, en daarom was ik zo overstuur als een vriendschap uit elkaar ging of ze niet zag. Alles viel op zijn plek wat de jaren daarvoor was gebeurd.

Ik stortte mezelf meteen in de gay-scene

Ik ben niet zozeer gelukkiger geworden nadat ik uit de kast kwam. Het klinkt misschien gek omdat de meeste ja zullen zeggen. Ik ben wel gelukkiger geworden, maar dat kwam niet alleen doordat ik uit de kast kwam.

Toen ik de kast uit kwam heb ik mezelf gelijk helemaal de gay-scene ingestort. Ik wil alles ontdekken en hou van uitdagingen. Toen ik erachter kwam dat ik homo was, wilde ik gelijk alles ontdekken. Ik maakte me los van de kerk en ben de scene ingedoken, stappen in grote steden, travestie shows, zelf als travestiet verkleden, van alles wat. Tijdens het uitgaan is er ook drugs in het spel geweest. Een heftige periode van ongeveer een jaar, heel veel gezien en geleerd. Maar op een gegeven moment ging er een knop in mijn hoofd om, dat dit niet is wat ik wil de rest van mijn leven wil lijden. Uiteindelijk zou ik hier doodongelukkig van worden, heel leeg zeg maar.

Terug naar de kerk

Ik ben toen ook terug naar de kerk gegaan, het geloofsleven weer ingegaan. Maar ook daar weer het extreme in, ik legde mezelf van alles op; celibataire leven, niet meer praktiseren, alles was kerk voor, kerk na. Ik beet me er te diep in vast. Na anderhalf jaar kwam een moment “dit is ook niet wat ik wil”. Ik stelde mezelf de vraag: Hoe wil ik nu de rest van mijn leven in rust en balans bouwen aan een stabiele persoonlijkheid? Een soort moment van bezinning. Ik heb twee uiterste van elkaar meegemaakt. Hoe wil ik de rest van mijn leven in een gezonde balans doorbrengen.

Niet vanuit moeten, maar vanuit je hart

Ik heb nu bewust de keuze voor mezelf gemaakt om met god te leven. De diepe rust die ik in mijn hart had toen ik met god leefde wilde ik graag terug. Die rust kon ik voor mijzelf nergens anders vinden. Waar ik het meeste bang voor was, en wat mij altijd belemmerde om die keuze weer te maken, was “dan moet ik weer dit of dat aan mijn levensstijl aanpassen”. Maar het is eigenlijk helemaal geen issue, want ik heb echt wel geleerd dat je niets hoeft te veranderen aan jezelf.

Want Jezus heeft het allemaal al gedaan voor je, en die gaat je van binnen uit vernieuwen dat je vanzelf dingen anders wil. Niet vanuit een moeten, maar vanuit een willen, vanuit je hart Dat geeft zo’n ontspannen houding. Dat is me zo ontzettend meegevallen, dat ik zo blij ben dat ik weer terug ben naar daar waar ik vandaan kom. Op relationeel gebied laat ik dat dus ook open. Daar doe ik geen harde uitspraken over zoals “God wil dit, of God wil dat”, want ik weet niet wat God wil. Ik leef ontspannen, heel relaxed mijn leven, met God. Als die een man voor me heeft, dan heeft hij een man voor me, en mag ik alleen blijven, blijf ik heerlijk alleen.

 

Welke tip zou jij willen geven aan iedereen die twijfelt over zijn geaardheid?

Waar veel mensen met een religieuze achtergrond in vastlopen, is de vragen die ontstaan. Kan ik wel uit de kast komen, en als ik uit de kast kom, mag ik dan wel een relatie, of geen relatie, moet ik genezen, of moet ik bevrijd worden, moet ik celibataire leven, al die vragen. De grootste tip is die krampachtige houding los te laten.

Als je als homoseksueel uit de kast komt:
Je hoeft niet eerst een visie te ontwikkelen hoe je daar mee gaat met het geloof. Maar laat het los, geef het aan God (als je gelovig bent), “Heer, zo ben ik, neemt u het en leidt u mij de rest van mijn leven en maakt u mij duidelijk wat u van mij wil. Dan kan je het loslaten, leef je gewoon je leven als voorheen, maar dan met de wetenschap dat je homoseksueel bent.

 

Vragen of wil je jouw verhaal ook op de site?

Neem dan contact met mij op via deze link voor het plannen van een interview, dit kan ook anoniem.