Wie ben je?

Ik ben eind 30 en werk 4 dagen per week als dierenverzorger. Daarnaast ben ik freelance fotograaf en maak ik graag portretseries en verzorg ik bruidsfotografie. Op dit moment kan ik er nog niet van leven, maar dat is wel wat ik in de toekomst graag zou willen. 7 jaar geleden trouwde ik met mijn vrouw en afgelopen april kwam ik uit de kast.

In mijn vrije tijd ben ik graag creatief bezig met schilderen, tekenen en lezen. Het schilderen en tekenen helpt mij met het verwerken van veranderingen.

Aantekening: Dit is een anoniem interview.

Wanneer ontdekte je dat je op mannen viel?

Dat was in april van dit jaar, maar het is altijd wel aanwezig geweest. Toen werd het wel heel duidelijk dat het gevoel sterker was dan ik verwacht had. Vanaf mijn jeugd wist ik het eigenlijk wel, dat is nooit echt een worsteling geweest, wel dat ik op beide geslachten viel. Maar ik had heel snel het idee dat ik op vrouwen viel, meer ook omdat ik wel veel vriendinnen had. Toentertijd kende ik geen homo’s, dus ik kwam er simpelweg niet mee in aanraking waardoor er ook geen herkenning bij mij was. Geen aanleiding om uit de kast te komen.

Hebben mensen in jouw omgeving weleens vragen gesteld over jouw geaardheid?

Ja, dat gebeurde wel vaker eigenlijk. Vroeger op school ben ik er mee gepest. Ik vond het natuurlijk wel vervelend dat het gebeurde, ik had daardoor niet echt heel veel vrienden.
Mijn broers maakten er grappen over dat ik homo zou zijn met uitspraken als “je bent een watje” en “je bent zo gevoelig”. Maar in de thuis situatie heb ik dat niet als pesten gezien. Daarbij was ik ook nog de kleinste thuis, ik begon laat met groeien. Het is niet dat ik me daar heel druk om maakte, want ik kon het goed van me af zetten.

Dat ik gepest ben, is wel vreemd en het heeft er zeker voor gezorgd dat ik nooit eerder voor mijn geaardheid uitgekomen ben, het voor mezelf heb gehouden en heb weggestopt.

Schilderijen uit de kast

Heb je eerder relaties gehad met vrouwen?

Ja, maar ik heb (tot ik mijn vrouw leerde kennen) nooit lange relaties gehad, dat stopte altijd vrij snel. Met mijn vrouw heb ik 12, 5 een relatie waarvan we 7 jaar zijn getrouwd.

Hoe reageerde je vrouw toen je uit de kast kwam?

In het begin heel heftig, het was emotioneel en onwerkelijk. Ze vertelde zelf dat het voelde alsof er iemand was doodgegaan, het was voor haar op dat moment één grote nachtmerrie. Het gevoel van de “nachtmerrie” heeft ongeveer 2 dagen geduurd.

Ik heb het eerst heel voorzichtig verteld, omdat ik mijn verhaal niet in een keer volledig kon vertellen. Daarnaast ook omdat het dan wat rustiger tot haar door zou kunnen dringen. Toen had ze het een beetje voor zichzelf op een rijtje en kon ik vertellen dat het er al heel lang zat, en eigenlijk altijd bij me heb gedragen.

Uiteindelijk kwamen we er achter dat het beter was om te stoppen met onze relatie

In die periode zijn we heel erg naar elkaar toegegroeid, wilde ik bij mijn vrouw blijven en wilden we samen voor elkaar gaan. We hebben heel veel met elkaar gepraat. Het was op dat moment meer dat ik mijn gevoel kwijt moest aan haar, niet dat ik er iets mee wilde doen.

Tot afgelopen april, toen kwamen we er samen achter dat het toch beter was om te stoppen met onze relatie.  Daar reageerde ze echt heel rustig op. Achteraf zei ze ook wel dat ze het een jaar eerder al wist dat we uit elkaar zouden gaan.

We gaan samen als BFFjes uit elkaar. Elkaar de ruimte geven en loslaten.

Hoe reageren de mensen in jouw omgeving?

Heel goed! In april zijn we gelijk een aantal dierbaren langsgegaan, omdat we niet wilden dat deze mensen het via via zouden gaan horen. Ze reageerden allemaal positief, maar wel geschrokken. Het was natuurlijk best spannend want bij mij was er wel een soort angst van afkeuring vooral naar mijn ouders en voornamelijk schoonouders. Maar ook mijn schoonouders reageerden positief en zeiden zelfs dat ik een soort zoon voor ze blijf. Dat was super fijn dat iedereen zo reageerde. De omgeving reageerde heftiger op het feit dat we uit elkaar gingen dan dat ik op mannen val. Voor velen waren wij het “perfecte” stel, maar ze begrijpen het wel omdat ik op mannen val.

Hoe reageerden je collega’s?

Daar heb ik nog even mee gewacht. Eerst heb ik een maand of twee in de ziektewet gezeten om het voor mezelf op een rijtje te zetten. Om te wennen aan het idee dat ik volledig homo ben, en hiermee stevig in mijn schoenen mee te staan om het aan de buitenwereld te vertellen. Ik heb me ziek gemeld onder het mom dat ik overspannen was, en de leidinggevende bij mij thuis uitgenodigd om hem de echte reden te vertellen als hij dit wilde weten. Mijn leidinggevende reageerde heel positief, en gaf me aan de tijd te nemen. Daarna heb ik ook nog een vertrouwenspersoon van het werk gesproken.

Toen begon ik met twee ochtenden werken. Directe collega’s waarmee ik veel contact had op de werkvloer, had ik daarvoor al ingelicht en die reageerden ook allemaal positief. De rest van de collega’s wilde ik een mail sturen want als iedereen constant naar me toe zou komen dat zag ik niet zitten. De vertrouwenspersoon heeft een mail opgezet en die heb ik zelf gestuurd naar alle collega’s. In die mail stond ook dat als ze vragen hadden, ze gewoon naar me toe konden komen om zo verhalen in de wandelgangen te voorkomen. Hier heb ik veel leuke reacties op gehad per mail, maar ook mensen die naar me toe kwamen om hun respect te uiten over de manier waarop ik ermee omging.

Nu interesseert het mij niet meer als iemand het niks vind

Op dat moment was ik ook wel op het punt dat het me niks interesseerde als iemand het niks vond, dat was niet mijn probleem dan. Ik ben wie ik ben en samen met mijn vrouw heb ik deze keus gemaakt. Op dat punt wilde ik ook zijn op het moment dat ik weer aan het werk ging, In het begin nadat ik uit de kast kwam was ik nog niet zover, toen kon ik het mezelf enorm kwalijk nemen dat ik het nooit heb gezegd en dat ik echt homo ben.

Bruiloft 2 heren Uit de kast

Heb je hulp gehad in jouw proces?

Ja, ik heb een homostel in de vriendenkring die hetzelfde hebben meegemaakt. Daar heb ik heel veel aan, dus als ik ergens mee zit dan praat ik veel met ze. Daarnaast ben ik nog naar een maatschappelijk werker geweest via de huisarts. Daar ben ik maar 3 keer geweest want die zei: “je bent al zo goed bezig, je pakt het allemaal goed aan”. Voor mij was het wel fijn om die erkenning te krijgen van een onbekend iemand die weet waarover hij praat en die er blanco in staat.

Het was voor mij echt een opluchting toen het er uit kwam, een last die van mijn schouders afviel. Ik heb al die jaren met spanning geleefd, het was ook echt afkicken van die spanning. Op een bepaald moment zei ik ook tegen mijn vrouw dat het niet klopte en dat ik iets miste. Ik miste de spanning, die deel van mijn hele leven was. Maar nu is het heerlijk en een openbaring om te kunnen zijn wie ik ben. Dat ik in het openbaar naar mannen kan kijken zonder angst dat iemand (een bekende) dit ziet.

Wat voor tip zou jij aan mannen geven aan mannen die er nog niet voor uit komen dat ze op mannen vallen?

Dat hangt denk ik af van hoever je bent met je eigen persoonlijke ontwikkeling, maar het is echt een opluchting als je gezegd hebt dat je op mannen valt. Het werkt bevrijdend. Dan maakt het niet meer uit hoe mensen reageren.

Wat is jouw grootste uitdaging na je coming-out?

Mezelf te ontwikkelen tot wie ik echt ben, ik zit nu echt in een zoektocht. Wat wil ik? Niet alleen op het gebied van mannen, maar in het algemeen. Ik laat veel op me afkomen, leef in het nu en zie wel wat er gebeurt. We zitten nu ook in het proces van het huis verkopen en het regelen van de scheiding. Dat speelt nu heel erg mee natuurlijk, waardoor je nog niet heel erg goed weet waar je naar toe gaat.

Ga niet te snel, het moet goed voelen voor jezelf. Wees eerlijk tegen jezelf en je eventuele partner.

Het voor jezelf houden staat je eigen geluk in de weg. Wees blij met wie je bent, geloof in jezelf -en maak jezelf compleet door het naar de buitenwereld te uiten. Er vallen misschien mensen uit je leven maar je krijgt er veel voor terug.

p.s.
Dit interview is anoniem, mocht je iemand hierin herkennen vraag ik je vriendelijk hier respectvol mee om te gaan.

Foto’s zijn zelf aangeleverd, mocht je interesse hebben om hem in te huren voor een portretserie of voor trouwfoto’s stuur dan een aanvraag naar info@2by.nl
Dan breng ik hem graag in contact met jou.

Bruiloft 2 heren Uit de kast